COLUMN: Frans avontuur: lelijke tegels

Actrice Cynthia Abma en haar Belgische man Tom Raeymaekers kochten twee jaar geleden een oude, vervallen Franse boerderij. De enorme verbouwing is nog steeds aan de gang en levert heel wat smaakvolle anekdotes op.

Cynthia Abma en haar man Tom / Frans Avontuur / Ariadne at Home

Laten we het maar meteen toegeven. Tegels vinden we ingewikkeld. Vraag naar onze favoriete plankenvloer of ideale houtsoort en dan kan je het antwoord meteen krijgen.

Bij tegels valt er altijd een lange ongemakkelijke stilte. We vinden tegels vaak een beetje te netjes, te clean. Aangezien heel wat vloeren in onze boerderij of van aarde of van beton waren, en dus verre van clean, moesten we toch weer op pad. Tegels zoeken voor de keuken en de badkamer. Gelukkig hadden we een mooi aanknopingspunt. Twee mooie, originele, 100 jaar oude cementtegels met het bekende ‘Escher-blokjesmotief’.

We begonnen bij de Franse tegelspeciaalzaken en de wat betere bouwmarkten. Onze laatste tegeljacht was al even geleden en we merkten al snel dat het er niet makkelijker op geworden was. Die overvloed aan stijlen, prints, kleuren en materialen. We vonden niet wat we zochten. Enkele lange dagen en een tiental showrooms verder, begonnen we de moed een beetje op te geven. En toen lag ie daar. In onze ‘normale’ bouwmarkt waar we al zo vaak over de vloer kwamen voor grove bouwmaterialen. Net binnen: de moderne versie van onze oude vloertegels, met dezelfde kleurstelling, maar dan 2020 ‘bulletproof’ en zonder de hoofdprijs. Daarna ging het snel, alsof er lucht in ons hoofd kwam. Tegelruimte. Zo vonden we vlot prachtige, handgemaakte wandtegels voor de keuken en de badkamer. In Nederland, dat wel.

Tegels zijn één ding, een tegelaar vinden is iets heel anders. Of ze hebben geen tijd, of de offerte is voor het betegelen van de ridderzaal van een Middeleeuws kasteel, of ze komen toch niet nadat je net een week speciaal vrij hebt genomen. Zoals dat hier vaker gaat, vonden we uiteindelijk een mannetje via het lokale café. Een ‘carreleur’ op rust die graag eens een kijkje kwam nemen. Zijn echte naam wilde hij niet geven. Hij had alleen een bijnaam: ‘de kat’. Beetje vreemd vonden we dat. Deze kat bleek ook populair. We waren de vijfde wachtende in de tegelrij. Maar toen we eindelijk aan de beurt waren, kwam hij netjes opdagen. Zijn tegelwerk was fantastisch én heel schappelijk voor onze portemonnee. En met het afwerken van het tegelwerk namen we mentaal opnieuw een enorme verbouwstap.

Door die nieuwe tegelvloeren en -wanden voelt het weer aan als een echt huis in plaats van een bouwwerf. Maison Mayet is bijna klaar voor de onzekere maar spannende toekomst. Voorbereid op bewoners met winterse sloffen, op bezoekers met zomerse sandalen, op kindervoetjes op frisse vloeren en zelfs op een verdwaalde jachthond met lieve, vieze poten.

Lees deze column ook in editie 7 van Ariadne at Home, die hier online verkrijgbaar is.