COLUMN: Frans avontuur – nieuwe tradities

Actrice Cynthia Abma en haar Belgische man Tom Raeymaekers kochten twee jaar geleden een oude, vervallen Franse boerderij. De enorme verbouwing is nog steeds aan de gang en levert heel wat smaakvolle anekdotes op.

Kerstdagen in kleine kring. Wel heel gezellig zo met zijn viertjes, maar het doet ons ook terugverlangen naar die drukke,  spannende kerstfeesten uit onze kindertijd. Toen ik als kleine jongen aan de grote tafel zat voor de vijfde feestmaaltijd van de week, had ik waarschijnlijk nooit gedacht dat ik het nu zo zou missen. Het was een jaarlijkse verplichting waar ik soms tegenop zag, maar ik zou nu zo weer aan die tafel willen aanschuiven. Pakjes helpen uitdelen maar vooral ongeduldig wachten op het uitpakken ervan. Luisteren naar alle grote-mensen-verhalen, uren netjes zitten op je vaste plekje naast grootvader, de terugkerende schuine moppen van mijn oom, de stiekeme begrijpende knipoog van mijn overgrootmoeder. Hoe zou het nu met ze gaan en wat zouden ze vinden van ons en onze eigen ‘grote’ kinderen?

Het lijkt waarschijnlijk wat veel, maar wij hadden rond de kerstdagen in België echt vijf eetfestijnen in onze familie en dat was heel normaal. Kerstavond thuis met mijn broers en ouders. Kerstdag bij mijn grootouders van beide families. In de ochtend bij de ene familie, vanaf de ijstaart bij de andere familiehelft. Oudejaarsavond weer thuis met onze ouders en vrienden en dan op 1 januari een heel uitgebreide feestdis bij mijn favoriete tante. 

Toen Cynthia enkele jaren later voor het
eerst meeging naar die Belgische familiefeesten, was ze licht onder de indruk van al die feesttafels en de overvloed aan gerechten. Hoe we dat ooit calorie-technisch overleefd hebben weet ik niet. Het was elk jaar een vaste opeenvolging van ‘Franse’ klassiekers waar weinig tot geen variatie in mogelijk was. Aperitief met zoutjes en chocolaatjes als opwarmer. Meestal werd dit glas geheven tijdens de live-uitzending van de ‘heilige’ Kerstzegen van de paus. Het kerstmenu bestond telkens uit zalmcocktail, tomatensoep met balletjes, kalkoenrollade én tongrolletjes met aardappelkroketjes, erwtjes, worteltjes en een stevige jus. Gevolgd door een grote ijstaart en een koffie met 4(!) taarten van de favoriete patisserie. 

Allemaal gerechten die ik al heel lang niet meer gegeten heb en niet gemist heb, maar die ineens tijdens deze gekke ingehouden feestdagen weer in m’n hoofd opkomen. Is het die vervlogen smaak of zijn het de momenten samen in een tijd zonder beperkingen die me nu zo raken?

Zelf vinden we die feestmaaltijden nog steeds lekker en gezellig, maar ze zijn culinair wel een beetje aangepast. Zo staat er opvallend vaak vis of zeevruchten op het menu. Zeker als we tijdens de kerstperiode in Frankrijk zijn is dit een makkelijke, superlekkere oplossing die in elke supermarkt te vinden is. En oudjaar is al jaren een gourmetfestijn met kleine pannetjes en groter wordende kinderen die dit gelukkig nog steeds heel leuk vinden. 

Ook wij hebben nu onze nieuwe tradities gevonden en dat is goed zo, maar die knipoog van mijn overgrootmoeder mis ik toch soms. Ik weet zeker dat onze jongste zoon net zo’n geruststellende knipoog zou krijgen van haar als ik toen kreeg…